امروز: سه شنبه 29 مهر 1399
دسته بندی محصولات
بخش همکاران
بلوک کد اختصاصی

ادبیات نظری تحقیق موافقتنامه تریپس

ادبیات نظری تحقیق موافقتنامه تریپس دسته: علوم انسانی
بازدید: 1 بار
فرمت فایل: doc
حجم فایل: 46 کیلوبایت
تعداد صفحات فایل: 26

ادبیات نظری تحقیق موافقتنامه تریپس

قیمت فایل فقط 13,200 تومان

خرید

توضیحات :

ادبیات نظری تحقیق موافقتنامه تریپس در 26 صفحه در قالب Word قابل ویرایش.

بخشی از متن :

مبحث دوم : تاریخچه موافقت نامه تریپس

در اواخر قرن هیجدهم و اوائل قرن نوزده ، صاحبان آفرینش های فكری و هنری بیش از پیش نگران سرقت آثار و نوآوری های فكری و ادبی خود بودند و تلاهایی را در جوامع بین المللی آغاز نموده تا قوانین و مقرّراتی را بوجود بیاورند تا از سوء استفاده و سرقت آثار خویش به طور جدّ جلوگیری نمایند . عدم استقبال از نمایشگاه اختراعات وین در سال 1874 توسط مخترعان و اعتراض آنها مبنی بر عدم وجود حمایت های بین المللی ، دولت اتریش را بر آن داشت تا از دولت ها درخواست نماید به توافقات مهم بین المللی در حمایت از اختراع و مخترع بوجود بیاورند و این پیشنهاد منجر به تشكیل دو جلسه در سال های 1880 و 1883 شد كه در سال 1383 منجر به معاهدهایی گردید كه امروز به كنوانسیون پاریس در حمایت از اختراعات ، طرح های صنعتی ، علائم تجاری ، طراحی مدل كالاها و ... مشهور می باشد . برای انجام وظایف این كنوانسیون كه در ابعاد مدیریتی مانند برگزاری و سازماندهی نشست ها و همایش های اعضا می باشد دفتری تاسیس شد . سه سال بعد (1886 ) ، معاهده برن در حمایت از آثار ادبی و هنری در مقابل نسخه برداری جهانی به تصویب رسید . وظیفه این معاهده محافظت از آثار ادبی و حقوق مردم كشورها در باره آثار تولیدی شان است . برای اجرای این معاهده نیز دفتری جهانی در شهر برن تاسیس شد . و در سال 1967 كنوانسیونی تحت عنوان سازمان جهانی دارائی فكری در استكهلم برای هماهنگی این دو بوجود آمد . در سال 1984 دفاتر كنوانسیون پاریس و معاهده برن در یكدیگر ادغام شدند و دفتر اتحادیه جهانی حفاظت از مالكیت فكری (B.I.R.P.I )[1] را به وجود آوردند . با اهمیت تر شدن مالكیت فكری ، ساختار و شكل سازمانی مرتبط با آن هم توسعه یافته و منجر به تغییرات اصولی گردید . در سال 1960 هر دو دفتر فوق به ژنو منتقل شد تا به دفتر سازمان ملل متحد و سازمان های وابسته مستقر در ژنو نزدیكتر گردد . در سال 1970 دفتر حفاظت از مالكیت فكری به سازمان جهانی مالكیت فكری (WIPO) تصویب شد و تغییرات اساسی فراوانی در آن انجام شد . ویپو در سال 1974 به یكی از موسسات تخصصی سازمان ملل تبدیل شد . این سازمان در تلاش است كه قوانین كشورهای مختلف را در زمینه مالكیت فكری هماهنگ نموده و كمك های فنی و حقوقی مختلفی را به كشورهای عضو ارائه نماید . اما علیرغم اینكه دوائر هر دو كنوانسیون پاریس و برن در هم ادغام شده بودند اما كشورها می توانستند بصورت مستقل از سازمان جدید ( وایپو ) تحت یكی از دوائر بصورت قانونی كار نمایند . با اینكه اكثر كشورهای جهان به وایپو پیوسته اند اما كشورهای در حال توسعه و كمتر توسعه یافته ، قوانین حاكم بر مالكیت فكری را رعایت ننموده و پای بند به منشور موافقت نامه های یاد شده در وایپو نبودند . بدنبال مذاكرات موافقت نامه عمومی راجع به تعرفه و تجارت (گات) در توكیو ، امریكا ، به دلیل این كه با تقلید و سوء استفاده گسترده و غیر مجاز محصولات و علائم تجاری كشورش مواجه گردیده و هیچ گونه راه حل موثری را در موافقت نامه های پیشین راجع به تعرفه و تجارت (گات) پیدا نكرده بود و در خصوص مالكیت فكری هیچ گونه مقرراتی در گات وجود نداشت ، پیشنهاداتی را در خصوص حمایت بین المللی از مالكیت فكری در گفتگوهایی كه با كشورهای مختلف بصورت دوجانبه[2] آغاز كرد و این تلاشهای دو جانبه موفقیت چندانی حاصل نگردید . دور بعدی مذاكرات بصورت چندجانبه [3]صورت پذیرفت یكی از مراكزی كه دیدگاه های امریكا در آن مطرح شد جلسات گات بود كه با مخالفت شدید كشورهایی مانند هند و برزیل روبرو شد . این كشورها معتقد بودند كه موافقت نامه های گات شامل حقوق مالكیت فكری كه ناشی از فعالیت های فكری در زمینه های علمی ، ادبی ، هنری و صنعتی نمی گردد . با رایزنی های متعدد و گسترده امریكا و همراهی تعدادی دیگر از كشورهای همسو و هم فكر از جمله آلمان و ژاپن در دور اروگوئه[4] در 15 دسامبر 1993 در دستور كار

وزرای شركت كننده قرار گرفت .[5] دور اروگوئه، هشتمین و آخرین دور از ادوار مذاکراتی موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) است. این دور که در خلال سال‌های 1986 تا 1994 برگزار گردید طولانی‌ترین دور مذاکرات تجاری در جهان محسوب می‌شد. نتیجه اصلی این دور از مذاکرات تجاری پایان عمر موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) و تأسیس سازمان تجارت جهانی (WTO) به‌عنوان جانشین آن بود.

با تأسیس سازمان تجارت جهانی، یعنی در خلال سال‌های 1947 تا 1994 که گات نهاد اصلی ناظر بر تجارت جهانی بود، هشت دور مذاکره تجاری چندجانبه در چارچوب موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (گات) انجام گرفت. پنج دور اول، صرفا به تعرفه‌ها پرداختند. از دور ششم به بعد، توجهات به‌سوی محدودیت‌های تجاری غیر تعرفه‌ای و مسأله تجارت محصولات کشاورزی هم معطوف شد. هرچند در دور ششم، فقط به موانع غیر تعرفه‌ای پرداخته شد که قبلا در گات مطرح شده بود؛ ولی در دور توکیو (هفتم) به سیاست‌هایی پرداخته شد که مشمول مقررات و ترتیبات گات نبود (نمونه بارز آن استانداردهای محصولات و خریدهای دولتی بود). این روند در دور اروگوئه ادامه یافت و در این دور مذاکراتی، تجارت خدمات (GATS)، مالکیت فکری (TRIPS) و قواعد مبدأ هم مطرح شد، یعنی مسائلی که در گات چندان به آن‌ها پرداخته نشده بود. دور مذاکراتی مزبور، به‌مقتضای محل برگزاری کنفرانس دور اروگوئه نامیده شد وزرای شركت كننده در پایاین اعلامیه ای را صادر نمودند كه بیانگر حمایت گسترده و سخت گیرانه تر در حوزه مالكیت فكری می گردید . در سال 1989 ، اظهار نظرهای مختلف مذاكره كنندگان در پنج گروه تقسیم بندی گردید كه هر یك از اظهار نظرها با همدیگر در تقابل بودند . با گردآوری و رفع تناقضات منجر به تصویب موافقت نامه ای شد كه توسط دبیر كل وقت گات آقای آرتور دانكل[6] ارائه گردید . در 15 آوریل 1994 در مراكش از سوی 111 كشور عضو گات به امضا رسید و با تاسیس سازمان تجارت جهانی ( WTO ) و شروع بكار آن در ژانویه 1995 ، این سازمان عهده دار پی گیری آن گردید .


[1] - United International Bureux For Protection Ofintellectual Property

[2] - Bilateral negotiation

[3] - Multiateral negotiation

[4] - Uruguay Round

[5] - ادوار قبل از دور اروگوئه

ادوار مذاکراتی که قبل از دور اروگوئه برگزار شدند، عبارتند از:

دور اول، در 1947، در ژنو (سویس)، به‌مدت هفت ماه، با حضور 23 کشور، که موضوع آن، تعرفه‌ها و مصوبه اعضای گات و اعطاء 45000 امتیاز تعرفه‌ای با ارزش 10 میلیارد دلاربود.

دور دوم، در 1949 در آنسی (فرانسه)، با حضور 13 کشور، به‌مدت پنج ماه، در موضوع تعرفه‌ها و با این مصوبه که کشورها حدود 5000 هزار امتیاز تعرفه‌ای را تغییر (کاهش) دادند.

دور سوم، در 1951 در تارکی (انگلیس)، به‌مدت 8 ماه، با حضور 38 کشور، در موضوع تعرفه‌ها و با این مصوبه که کشورها تقریبا 8700 امتیاز تعرفه‌ای را تغییر (کاهش) دادند؛

دور چهارم، در 1956 در ژنو (سوئیس)، به‌مدت 5 ماه، با حضور 26 کشور در موضوع تعرفه‌ها، پذیرش ژاپن در گات، با تصویب 5/2 میلیارد دلار تخفیف مالیاتی.

دور پنجم (دور دیلن)، در 1960 در دیلن ژنو (سویس)، به‌مدت 11 ماه، با حضور 26 کشور، در موضوع تعرفه‌ها و تصویب 9/4 میلیارد دلار امتیازات تعرفه‌ای در تجارت جهانی.

دور ششم (دور کندی)، در 1964 در ژنو (سویس)، به‌مدت 37 ماه، با حضور 62 کشور در موضوع "تعرفه‌ها و اقدامات ضد دامپینگ" و تصویب 40 میلیارد دلار ارزش امتیازات تعرفه‌ای در تجارت جهانی.

دور هفتم(دور توکیو)، در 1973 در ژنو (سویس)، به‌مدت 74 ماه، با حضور 102 کشور، در موضوع "تعرفه‌ها، اقدامات یا پیشگیری‌های غیرتعرفه‌ای، موافقت‌نامه‌های چارچوب" و تصویب بیش از 300 میلیارد دلار تخفیفات تعرفه‌ای.

[6] - Arthur Dunkel

قیمت فایل فقط 13,200 تومان

خرید

برچسب ها : ادبیات نظری تحقیق موافقتنامه تریپس

نظرات کاربران در مورد این کالا
تا کنون هیچ نظری درباره این کالا ثبت نگردیده است.
ارسال نظر